Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Χιόνια πολλά!!


















Και ξαφνικά ξυπνήσαμε μια μέρα και έξω ήταν όλα άσπρα!
Για μένα , που δεν παρακολουθώ πια ειδήσεις και το τί καιρό θα κάνει, ήταν μία ευχάριστη έκπληξη να δώ όλη την αυλή μου χιονισμένη.







































Τα χριστουγεννιάτικα πλεξίματα είναι στα καλάθια μου, πράσινο του έλατου, κόκκινο της χαράς και λευκό, αυτά είναι τα κλασσικά αλλά εγώ ονειρεύτηκα ένα δένδρο για παιδάκια , σε γαλάζιο, ρόζ, εκρού, λιλά....κι ας μην έχω εγγόνια ακόμη!


















Απλά νήματα σε γλυκά χρώματα για τα μωράκια όλων των μαμάδων και των γιαγιάδων!










































Οι μπαλίτσες είναι εύκολες , αποτελούνται απο δύο κομμάτια, δύο ημικύκλια που τα ενώνουμε με άρριχτα γαιτανάκια. Δείτε το βιντεάκι μου για τις λεπτομέρειες.
https:https://www.youtube.com/watch?v=DWhn300aTlw

Εχω πλέξει και ένα αγγελάκι, λίγο πιο πολύπλοκο σχέδιο αλλά όχι δύσκολο. Αποτελείται απο κομμάτια, το κεφάλι, το σώμα , τα δύο φτερά και δύο βολανάκια για φουστίτσα.







































Στο βιντεάκι μου θα το δείτε βήμα βήμα, υπομονή να έχετε και θα γίνει πιστεύω ένα όμορφο στολίδι για το δένδρο.























Τα χιόνια ήρθαν τόσο απότομα και δεν πρόλαβα να σώσω τον βασιλικό μου που έστεκε θαλερός τόσο καιρό. Όλο έλεγα ...τώρα θα βάλω μέσα τη γλάστρα ...ύστερα θα τη βάλω ...και με ξεγελούσε ο ήλιος και τον άφηνα έξω ...ώσπου , τον είδα σήμερα μαραζιασμένο στη μιά πλευρά, η άλλη πλευρά είναι ζωντανή, να δούμε τί θα βγεί με την περιποίηση!
















































































Εύχομαι από την καρδιά μου να έχετε καλά Χριστούγεννα, να βρεθείτε σε τραπέζια με φίλους και συγγενείς. Η αγάπη να γεμίσει τη ψυχή του καθενός μας, να αφήσουμε στην άκρη ότι μας χωρίζει.....ας θυμηθούμε ότι μας ενώνει με τους ανθρώπους γύρω μας, τις καλές μας στιγμές μαζί τους και όχι τις κακές.
Έτσι θα επικρατήσει η αγάπη μέσα μας και αυτή θα μας κάνει , πρώτα εμάς τους ίδιους και μετά τους άλλους , αληθινά  ευτυχισμένους!







Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Κουβερτούλα γοργονίτσα!









Γειά σας και καλό μας μήνα!
Ο Νοέμβρης μπήκε και είναι πια χειμώνας για τα καλά ! Το βράδυ θέλουμε να χωθούμε σε μια ζεστή κουβερτούλα. 



















Με μοσχομυριστό καφέ και τα σοκολατάκια που μας έφερε η Εύα , η κουβέρτα πλέκεται σιγά σιγά......



















































Να λοιπόν που χάρη σε μιά φίλη....πλεκτοφίλη, τη Μέλπω , έπλεξα αυτή τη γοργονοουρά γιατί μου τη ζήτησε. Δεν είχα ξανακούσει τη λέξη ούτε είχα δεί το σχέδιο αλλά μου άρεσε όταν έψαξα να δώ τί είναι αυτό και η φαντασία πήρε μπρός!







































Και η βόλτα μας στο κοντινό δάσος, όπου περπατάμε με τον Ιγκόρ όχι πια τόσο συχνά.
Οι  ηλιόλουστες μέρες είναι δώρο πραγματικά μέσα στο χειμώνα!



















































Και τα βελανίδια που δεν νομίζω να είναι βελανίδια  γιατί είναι ένας θάμνος και όχι δένδρο


















Στο σχέδιο μας τώρα


Ενα χοντρό ζεστό νήμα και βελονάκι νούμερο 7 ή 8 είναι ότι χρειάζεστε για να την αρχίσετε. Δεν παίρνει πολύ χρόνο, μπορείτε να τη πλέξετε σε μια βδομάδα, αν πλέκετε λίγο κάθε μέρα και θα είναι ένα όμορφο δώρο και για μικρές και για μεγάλες γοργόνες γιατί μη ξεχνάμε... η θηλυκότητα δεν έχει ηλικία!























































Πλέξτε 57 αλυσίδες και αρχίστε το σχέδιο
Σειρά 1= Στην τρίτη αλυσίδα μπείτε και πλέξτε 1 άρριχτο γαιτανάκι και 1 ποδαράκι μαζί,
* αφήνετε μία θηλειά άπλεκη , 1 άρριχτο και 1 ποδαράκι στην επόμενη* αυτό ως το τέλος της σειράς ,θα σας έχει μείνει 1 θηλειά κενή και θα ενώσετε στην δεύτερη θηλειά της αρχής

Έτσι σχηματίσαμε ένα κύκλο και απο εδώ και πέρα πλέκουμε κυκλικά  ενώνοντας κάθε φορά στην αλυσίδα της αρχής και ξαναξεκινώντας ένα νέο κύκλο

Σειρά 2 =Πλέξτε 2 αλυσίδες και μπείτε ανάμεσα στα ζευγάρια (στην θηλειά απο το ποδαράκι της προηγούμενης σειράς) και πλέξτε * 1 άρριχτο και 1 ποδαράκι, παραλείπετε μιά θηλειά *
συνεχίζετε έτσι μέχρι το τέλος 
-πλέξτε 6 σειρές και κάντε αύξηση 6 ζευγάρια (απο αρριχτο και ποδαρακι ) σε όλο το γύρο
-πλέξτε 8 σειρές και κάντε αύξηση 6 ζευγάρια (απο αρριχτο και ποδαρακι ) στον επόμενο γύρο

πλέξτε έτσι αυξάνοντας μέχρι να φτάσει η κουβέρτα στο ύψος που σας αρέσει, να αγκαλιάζει τη μέση καλά

Για την ουρά
Πλέξτε 28 αλυσίδες, μπείτε στη δεύτερη αλυσίδα και πλέξτε άρριχτα γαιτανάκια,γυρίστε,  στην επόμενη σειρά , πλέξτε 1 αλυσίδα και μετά όλο άρριχτα μπαίνοντας  στη πίσω θηλειά, στη τρίτη σειρά πλέξτε μέχρι τη προτελευταία θηλειά(άρα 1 άρριχτο λιγότερο), έτσι γίνεται σαν σκάλα η ουρά και κάθε 6-7 σειρές μειώνετε ένα άρριχτο, έως ότου τα άρριχτα γίνουν 8-9 περίπου.
Πλέξτε ένα ακόμη κομμάτι ίδιο και ενώστε τα δύο κομμάτια στο στενό σημείο να σχηματιστεί μύτη.




















Για τη μπορντούρα 
Πλέξτε 2 αλυσίδες στην αρχή του γύρου αφού βάλετε νέο χρώμα , μετά πλέξτε μισό ποδαράκι στην επόμενη θηλειά, * αφήνετε 1 θηλειά άπλεκη και κάνετε μισό ποδαράκι στην επόμενη * 'εως το τέλος , πλέξτε άλλες 2 σειρές μπαίνοντας στα κενά ανάμεσα στα ποδαράκια της προηγούμενης σειράς.

















Εύχομαι να σας άρεσε και να πλέξετε για τα αγαπημένα σας κοριτσάκια αυτή τη κουβέρτα και να μου γράφετε για να μου λέτε τί σχέδια σας αρέσουν για πλέξιμο.

Πολλά φιλιά απο εμένα!

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Ένα ακόμη καλοκαίρι που πέρασε....



















Γλυκά μας αποχαιρετά το καλοκαίρι, με ωραίο ζεστό ήλιο την ημέρα και κρύο τα βράδυα μέσα στο σπίτι. Όμορφα λουλούδια ανθίζουν σιγά σιγά στις γλάστρες τα αγιοδημητριάτικα, έτσι λέμε τα χρυσάνθεμα εδώ στην Ελλάδα γιατί οι παλιές ποικιλίες οι ελληνικές ανθίζουν κοντά στου Αγίου Δημητρίου αλλά αυτά που βρίσκουμε στα φυτώρια είναι μάλλον άλλες ποικιλίες εισαγόμενες, πιο βιαστικές.

















Κίτρινα , λευκά και μπορντώ ήταν τα χρυσάνθεμα στις γειτονιές που μεγαλώσαμε και αναπολώ τις παλιές αυλές που οι νοικοκυρές είχαν μικρούς αλλά θαυμαστούς κήπους και μιλούσαν στα λουλούδια, τα αγαπούσαν , κρατούσαν σπόρους και την άλλη χρονιά ξαναφύτευαν με μεράκι.


















Τα κυδώνια ήρθαν απο κτήμα της Φυλλιώς γυναίκας ενός αγαπημένου ξαδέλφου και οι πιπερίτσες μας απο το κτήμα μας για τα μαγειρικά μας μίγματα με ρίγανη και ανθό αλατιού.
Είναι θαυμαστή η φύση πραγματικά, τις βλέπεις να μεγαλώνουν σιγά σιγά, πράσινες πάντα και περιμένεις αργά απο τον Αύγουστο να παίρνουν να κοκκινίζουν και σε κάθε επίσκεψη διαλέγεις και κόβεις κατακόκκινες καφτερές πιπεριές με όλη τη δύναμη και τα ευεργετικά οφέλη της καψαικίνης που περιέχουν.



























Και καθώς ο καιρός δροσερεύει τα μάλλινα όμορφα νήματα μπαίνουν στο καλάθι και νέο σχέδιο αρχίζει στο μπλέ του χειμωνιάτικου ουρανού, το γκρί των μολυβένιων σύννεφων, το παγωμένο μπεζ, το καφετί της γής...





























Μια όμορφη ζακέτα ασύμμετρη , ριγέ σαν τα κιλίμια...


















Αρχίζω απο το γιακά και πλέκω μετά το σώμα, στη πορεία θα κάνω βιντεάκι για όλα τα στάδια και ελπίζω να σας αρέσει.
Το πρώτο κομμάτι που πλέκω δηλαδή ο γιακάς μπορεί να είναι ένα κασκόλ.
Αν σας αρέσει αυτό το παραδοσιακό στυλ με τις εναλλαγές των χρωμάτων δοκιμάστε το .


















Και μια τελευταία φωτογραφία με τις πέτρες που μάζεψα απο τη Τορώνη της Χαλκιδικής στις πολύ μικρές διακοπές αλλά πολύτιμες που πέρασα εκεί τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου.


















Να έχετε ένα όμορφο φθινόπωρο!

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Μιά κουβέρτα....χίλια χρώματα!






















Το ξέρω τί θα σκέφτεστε...εεε  όχι απο τώρα χειμώνας. Είναι όπως στο τέλος των διακοπών , που όλοι εύχονται καλό χειμώνα, αλλά δεν αρέσει σε πολλούς. Μια κουβερτούλα όμως για να τελειώσει , θέλει το χρόνο της γι αυτό είναι η κατάλληλη εποχή τώρα.






















Το σχέδιο είναι γνωστό και το έχουν πλέξει πολλές κυρίες που έχουν σχετικά με το πλέξιμο blogs αλλά είναι και πολύ παλιό, έχω μαξιλαράκια απο τη γιαγιά μου με τα περίφημα πέταλα , τα 3 ποδαράκια μαζί. 













































Στην αρχή ξεκίνησα θέλοντας να ξοδέψω τα άπειρα νήματα που γέμισαν τα ράφια μου και τελικά ήταν μια έκπληξη κάθε φορά το πώς έδειχνε το κάθε χρώμα μόλις το πρωτοέβαζα. Θα έπρεπε να κάνω ένα σχέδιο βέβαια , αυτό είναι το σωστό αλλά δεν έκανα , ομολογώ!






















Οταν έχω να κάνω με τα χρώματα είναι σαν να βουτάω στο παρελθόν, είναι ότι με συνδέει με τη παλιά μου ζωή......όταν είχαμε τη βιοτεχνία και δυό φορές το χρόνο σχεδίαζα τη συλλογές των παιδικών ρούχων. Η αρχή αρχή τα υφάσματα , τα χρώματα , η υφή, η μυρωδιά, φρεσκοβαμένα , φρεσκουφαμένα να περνάνε απο μπροστά σου εκατοντάδες καρτέλες με δείγματα και εσύ να ονειρεύεσαι , να διαλέγεις , να ράβεις με το μυαλό. 








































































Ετσι κάπως αισθάνομια και τώρα , στα νερά μου που λένε , σε ένα μαγικό κόσμο!

Καλό φθινόπωρο!