Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Ανοιξιάτικα ραψίματα!



Όταν μπαίνει η Άνοιξη και το σπίτι ξεσηκώνεται για καθάρισμα, σήκωμα των χειμωνιάτικων ρούχων, πλύσιμο κουβερτών, μου έρχονται στο μυαλό τα παλιά χρόνια .Η εικόνα του σπιτιού άνω κάτω και μετά να μοσχομυρίζουν οι πλυμένες κουρτίνες , τα καλύμματα , όλο αυτό μου δημιουργεί, ένα όμορφο συναίσθημα.
 Η ραπτομηχανή υπήρχε τότε στα πιο πολλά σπίτια , τουλάχιστον στη γειτονιά της Θεσσαλονίκης, την Πολίχνη, όπου μεγάλωσα. Η παλιά εκείνη ραπτομηχανή,  ήταν πιο πολύ έπιπλο διακοσμητικό γιατί δεν έραβαν πια πολύ. Απλά μερικές νοικοκυρές την κρατούσαν σαν ενθύμιο και άλλες τις ξεφορτώθηκαν , έτσι γέμισαν τα παλιατζίδικα και εμείς χρόνια μετά μπορεί να δίνουμε υπέρογκα ποσά για να πάρουμε ένα τέτοιο κειμήλιο των παλιών καιρών.




Γιατί να αγοράζουμε κειμήλια άραγε? Γιατί νοσταλγούμε τη ζωή που ζούσαν αγαπημένα μας πρόσωπα και τη δική μας ζωή , σαν παιδιά. Ότι σπίτια κι αν είχαμε μικρά , λιτά σε σχέση με τα σημερινά , χωρίς πολλές ανέσεις , στη ψυχή μας είναι πλούσια. Εγώ μεγάλωσα σε ένα κανονικό διώροφο με αυλή,  κάτω η θεία μου η αγαπημένη , αδελφή της μαμάς μου και πάνω εμείς. Και το σπίτι του παππού και της γιαγιάς μου , ένα όμορφο διώροφο ήταν, που ακόμη υπάρχει και όλο λέω θα πάω να το φωτογραφίσω , για να μη σβηστεί απο τη μνήμη μου.....Εκεί πήγαινα συχνά γιατι τους αγαπούσα τους παππούδες και έμενα και βράδυα όταν ήθελα  ησυχία για να διαβάσω. Καθόλου δεν με πείραζε που δεν είχε ανέσεις, για να λουστώ έβραζα μια κατσαρόλα νερό και ανακάτευα με κρύο σε μιά μεγάλη λεκάνη και με ένα τάσι χάλκινο που είχε αγοράσει η μαμά μου απο τη Τουρκία το κατάφερνα μια χαρά.






Πόσα μπορούμε να βγάλουμε απο τη ζωή μας χωρίς να νοιώσουμε  στέρηση και πόσο ανεξάρτητους θα μας έκανε αυτό κι εμείς δεν το ξέρουμε! 









Όλα αυτά μου ήρθαν στο μυαλό επειδή έραψα καλύμματα για τις ξύλινες καρέκλες της βεράντας μου και αυτό ήταν κάτι που ήθελα να κάνω απο πέρυσι. Και όταν κάνω τέτοιες δουλειές , έρχονται και εικόνες απο  τα παιδικά μου χρόνια και γενικά αυτό το νοικοκύρεμα που κάνει τη πλάτη να πονάει , τον αυχένα να μαγκώνει και τη μαμά μου να λέει - τί θές και παιδεύεσαι βρε Μαίρη?- εμένα με ψυχοθεραπεύει! Δεν έχει σημασία αν μπορώ να βρώ έτοιμα φτηνά καλύμμματα, που δεν θα τα βρώ βέβαια ακριβώς στις διαστάσεις που τα θέλω , σημασία έχει να το κάνω μόνη μου, απο την αρχή , απο τα σφουγγάρια...










Ήξερα ένα εργοστάσιο στον κάμπο του Παλαιοκάστρου που έχει σφουγγάρια, βάτες, γεμίσματα για μαξιλάρες και μαξιλαράκια και με το πατρόν μου λοιπόν πήγα και μου έκοψαν ότι ήθελα . Αυτό ήταν το πιο βασικό βήμα και το χρειαζόμουν γιατί τα παλιά μου είχαν χαλάσει, το σφουγγάρι τριβόταν και έβγαζε σκόνη παντού.
Τώρα μπορούσα να αρχίσω το πιο ευχάριστο βήμα, το ψάξιμο του υφάσματος.








Δέν πήγα μακριά, ώς τα ντουλάπια μου όπου έχω παλιές κουρτίνες και σεντόνια και αυτά αξιοποίησα και πολύ χάρηκα που το σκέφτηκα έτσι γιατι αυτές οι κουρτίνες μου ήταν απο γερό καλό βαμβακερό ύφασμα που ελπίζω να αντέξει παραπάνω απο 2 χρόνια , όσό άντεξε το παλιό που ξέβαψε εντελώς.






Και ήρθε η ώρα να κόψω τα μαξιλάρια μου . Και η μέρα ήταν όμορφη , ζεστή και ηλιόλουστη και στη βεράντα πήρα ένα ένα τα σφουγγάρια και τους έφτιαξα ένα πρώτο κάλυμμα απο γυαλιστερό ύφασμα να έχουν σαν εσωτερική φόδρα και να μπαίνει εύκολα το κάλυμμα γιατί δεν γίνεται να μπαίνει κατευθείαν στο σφουγγάρι το κάλυμμα,όποτε θέλεις να τα πλύνεις μαγκώνουν στο βάλε βγάλε.









Εδώ τελειώνει για λίγο  η περιπέτεια της ραπτομηχανής ....μέχρι το επόμενο ράψιμο!



Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Καλοκαιρινές εμπνεύσεις....πεδιλάκια βρεφικά!





Τα πεδιλάκια ήταν μία απο τις ιδέες που μου έδωσε μια φίλη....Μαίρη φτιάξε σανδαλάκια για να πλέξω για την εγγονούλα μου! Καμμιά φορά που το μυαλό κολλάει, -τί να πλέξω τώρα? -τα μηνύματα απο τις ιντερνετικές καλές φίλες μου δίνουν τη λύση . Έτσι έφτιαξα ένα απλό πάτο και μετά άρχισα το ψάξιμο του επάνω μέρους.














Πολλές λύσεις υπάρχουν και μου φάνηκε σωστό να κάνω πρώτα ένα κλασσικό πεδιλάκι που να κλείνει πίσω καλά για να συγκρατεί τις μαλακές φτερνούλες και μπροστά ...τί άλλο απο ένα λουλούδι!








Ξεκινάμε απο τον πάτο, κάνουμε 2 πάτους για κάθε πεδιλάκι και τους ενώνουμε με βουβά γαιτανάκια , έτσι είναι πιο σταθερό το πεδιλάκι.

Με βελονάκι νούμερο 4 και ανάλογο νήμα , πλέξτε 9 αλυσίδες ,

1ος γύρος= μπείτε στη 2η αλυσίδα απο το βελονάκι και πλέξτε 2 άρριχτα, στην επόμενη αλυσίδα 2 άρριχτα, άρριχτο στις επόμενες 4 αλυσίδες,  μισό ποδ στις επόμενες 2 αλυσίδες, 8 μισά ποδ στην τελευταία αλυσίδα, τώρα θα δουλέψουμε στην άλλη πλευρά της αρχικής μας αλυσίδας.....αντικρυστά σαν καθρέφτη, θα κάνουμε ότι κάναμε στην πρώτη μας πλευρά,  μισό ποδ στις επόμενες 2 αλυσίδες, άρριχτο στις επόμενες 4 αλυσίδες, 2 άρριχτα, στην τελευταία αλυσίδα, ενώστε με βουβό μπαίνοντας στο 1ο άριχτο  (24)

2ος γύρος=  2 άρριχτα στην 1η θηλειά,  2 άρριχτα στην επόμενη ,άρριχτο στις επόμενες 7 θηλειες, απο 2 άρριχτα στις επόμενες 6 θηλειές, άρριχτο στις επόμενες 7 θηλειες, απο 2 άρριχτα στις τελευταίες 2 θηλειές, ενώστε με βουβό μπαίνοντας στο 1ο άριχτο   (34)

3ος γύρος= απο 2 άρριχτα στις 2 πρώτες θηλειές , άρριχτο στις επόμενες 10 θηλειές , απο ψ, άρριχτο στις επόμενες 4 θηλειές,  άρριχτο στις επόμενες 10 θηλειές ,απο 2 άρριχτα στις τελευταίες 2 θηλειές , ενώστε με βουβό μπαίνοντας στο 1ο άριχτο (40)




Σήμερα όλη τη μέρα ήμουν στη βεράντα, τόσο ωραίος καιρός! 'Ηθελα και να ράψω καλύμματα για τις καρέκλες μου και προτίμησα να τα κόψω στο τραπέζι έξω που έβλεπα και καλά με το δυνατό φώς. 









Ο βασιλικός μου μεγαλώνει σιγά σιγά, κράτησα σπόρους απο πέρυσι και τα εσπειρα, βγήκαν μικρούλια μικρούλια, τόσο που δεν μπορούσα να τα πιάσω και να τα φυτέψω αλλά τώρα χάιρομαι που τα βλέπω να ψηλώνουν.
















Πεδιλάκια ....η συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση....λόγω κούρασης, φιλιά πολλά σε όλους!

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Στην εξοχή για ένα πίνακα ζωγραφικής !





Σήμερα είμασταν βόλτα μια μεγάλη παρέα στο βουνό εδώ στο Ωραιόκαστρο.  Κανά δυό χλμ ψηλά , είναι το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και εκεί πήγαμε για να βγάλουμε μια φωτογραφία την οποία μας ζήτησε ο Αναστάσης για το νέο έργο του . Είμασταν λοιπόν τα 7 μοντέλα που πόζαραν με ρούχα εποχής , άλλες με μαύρα ρούχα σαν πρωταγωνίστριες αρχαίας τραγωδίας ....άλλες με αέρινα εκρού, μέσα στο ωραίο πράσινο της ανοιξης. 
Θα σας πώ περισσότερα γι αυτό παρακάτω , αφού σας δείξω και το νέο μου σάλι ...ηλιαχτίδα!

Η Μαρία που μαζί με την Ιωάννα είναι η ψυχή του Spectral ήταν στο βουνό μαζί μας έγινε και το μοντέλο μου πάλι και με το όμορφο χαμόγελό της έκανε το σάλι μου να μοιάζει πραγματικά πολύ όμορφο!





Αυτό το κίτρινο μόλις το πρωτόδα στο ράφι μου τράβηξε το βλέμμα. Σε όλα τα πράγματα έτσι είμαι, πολύ γρήγορα κάτι ξεχωρίζει στην προτίμηση μου, είτε είναι ρούχο, είτε διακοσμητκό . Στα νήματα συνήθως τα θέλω όλα αλλά τώρα στα καλοκαιρινά οι νέες αποχρώσεις, δροσερές, με κάνουν να ονειρεύομαι πιο πολύ απο ότι τα χειμωνιάτικα χρώματα.





Κίτρινο βαμβακερό baby νήμα πολύ απαλό και ευκολοδούλευτο, με βελονάκι νούμερο 4,5 . Το σχέδιο αρχίζει απο τη μύτη κάτω και μεγαλώνει σιγά σιγά δημιουργώντας ρόμβους. Χρειάζεται λίγο μέτρημα στην αρχή , στις πρώτες 15-20 σειρές και μετά το μαθαίνει κανείς εύκολα και μετά βοηθιέσαι και απο τις προηγούμενες σειρές  και πλέκεις.















Κίτρινο του ζεστού ήλιου....έτσι μπήκε στο μυαλό μου και αμέσως πήρα 4 κούκλες , για να τις έχω , χωρίς σκοπό.












Αυτό το καιρό μου έχει κολλήσει το τρίγωνο, δεν ξέρω γιατί, ίσως γιατί βλέπω και στις ομάδες πολλές να πλέκουν εσάρπες όμορφες και ζηλεύω!

Έτσι μια εσάρπα ξανάρχισε....Θα σας γράψω το σχέδιο αναλυτικά και θα κάνω και βιντεάκι. Σήμερα βιάστηκα να τη φωτογραφίσω ενώ δεν έχει τελειώσει ,,,όπως και τη εκρού ζακέτα μου και ενώ φωτογραφίζαμε κρύβαμε και το νήμα που φαινόταν να έρχεται απο το κουβάρι....κλασσική Μαίρη...ανυπόμονη...εεε αφού βρήκα το μοντέλο αν το αφήσω και να τη ψάχνω μετά?




Πίσω στη λήψη για τον πίνακα λοπόν .....

Αναπαριστούμε ένα πίνακα του Γκόγια , θα βγεί μια φωτογραφία που θα γίνει πίνακας μετά , είναι η χρήση της τεχνολογίας στην τέχνη ...κάποτε θα έπρεπε να ποζάρουν όλοι μαζί για ώρες στον ζωγράφο ....τώρα αποθανατίζονται σε μιά φωτογραφία!








Η ντουλάπα της αδελφής μου έκρυβε τελικά ότι χρειαζόμασταν .....σωστό βεστιάριο και έτσι διαλέχτηκαν τα ρούχα για τη καθεμιά , μέρες πρίν.


Μαντήλες , γυαλιά και καζούρα!!







Οδηγίες .....απο τον Αναστάση που τον έτρωγε και το άγχος άν θα βγούμε όπως μας ήθελε και εμείς να μιλάμε , να κουνιόμαστε ....όχι πιάστηκε το πόδι μου η μία.....όχι καθήστε να τελειώνουμε η άλλη......... όχι τα παιδάκια που ήταν κι αυτά μοντέλα να κυνηγάνε μια χελωνίτσα του βουνού.....καλά περάσαμε !






Με τα κινητά ανά χείρας και τις μαντήλες στα μαλλιά πρέπει να είμασταν μια ....απόκοσμη εικόνα για όσους περνούσαν απο εκείνο το σημείο.






Τέλος ...ότι έγινε έγινε.....θα δούμε στο σπίτι πώς βγήκαμε τελικά!





Η μέρα συννέφιασε αλλά αύριο περιμένουμε ήλιο ξανά και εύχομαι να περάστε όλοι μια χαλαρή, χαρούμενη Πρωτομαγιά!

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Μια πανεύκολη τρίγωνη εσάρπα ....να μας τυλίγει!





Γειά σας ...γειά σας!  Η Ανοιξη φέτος δεν λέει νάρθει , εγώ η κρυουλιάρα τουλάχιστον αυτό πιστεύω. Το ΄ποσο κρυώσαμε αυτό το χειμώνα δεν λέγεται κι εγώ κρυώνω ακόμη, ειδικά μέσα στο σπίτι . Έξω είναι καλύτερα , όταν έχει ήλιο αλλά όχι με δόντια όπως τελευταία, ελπίζω να είναι τα τελευταία κρύα και να μας ζεστάνει ο ήλιος και το κορμί και τη ψυχή μας....που είναι κάπως ...η ανηψιά μου λέει, θεία  δεν είναι καλή περίοδος αυτή για τους διδύμους, δίδυμος κι αυτή , κάτι θα ξέρει.







Η Κάρα ...απο το καρά μπογιά που λένε και οι τούρκοι , η μαυρούλα αδέσποτη  κούκλα που αυτουιοθετήθηκε ήρθε στη κάμερα , ακόμη φοβάται , το δρόμο ούτε που θέλει να τον ξαναδεί.







Μια κρύα μέρα στη βεράντα η Χριστίνα η κόρη μου τουρτουρίζοντας ....έγινε το μοντέλο γι αυτή την γκρίζα  μελανζέ εσάρπα !

















Όπως και νάχει με μια κούκλα μαλλί ηρεμώ , όταν μπορώ να πλέξω, για αυτό και ψάχνω κάτι να μου αρέσει να πλέξω αλλά να μην είναι και πολύ δύσκολο, ένα τέτοιο σχέδιο είναι αυτή η εσάρπα .


















Ευκολοδούλευτο το σάλι πιστεύω, μόλις ξεκαθαρίσει λίγο το σχέδιο και πλέξει κανείς 2-3 σειρές μετά είναι ξεκούραστη. Χωρίς μέτρημα , ένα τσεκ κάθε 3 σειρές να είναι ίδια σε αριθμό τα πλαινά πέταλα, εννοώ η συστάδα απο 3 ποδαράκια και η γωνία μας σωστή και χαλαρώνουμε στο καναπέ πλέκοντας.



Σας δείχνω και μια καλοκαιρινή σε νήμα λινό και όμορφο ροζ που φορά η ανηψιά μου Ιωάννα .


















Σχέδιο
Πλέκουμε 9 αλυσίδες και μπαίνουμε στη πρώτη αλυσίδα και κάκουμε βουβό γαιτανακι, ενώνοντας έτσι την αρχλη με το τέλος και κάνουμε ένα κύκλο. 

Σειρά 1η=Πλέκουμε 5 αλυσιδες(=1 ποδ συν 2 αλυσίδες), και 3 ποδαράκια μέσα στον κύκλο, 2 αλυσίδες, 3 ποδαράκια (πάλι μέσα στον κύκλο, πάντα στον αέρα μπαίνοντας), 2 αλυσίδες και 1 ποδ. 

Σειρά 2η=Πλέκουμε 5 αλυσιδες, 3 ποδαράκια μέσα στο πρώτο κενό των 2 αλυσίδων της προηγούμενης σειράς(=πλαινό πέταλο), 2 αλυσίδες, 3 ποδαράκια,  2 αλυσίδες και 3 ποδ. στη γωνία, όλα αυτά στο ίδιο κενό των 2 αλυσίδων της προηγούμενης γωνίας, 2 αλυσ, 3 ποδ στο επόμενο κενό των 2 αλυσίδων, 2 αλυσ, και 1 ποδ στην 3η αλυσίδα απο τις 5 που κάναμε στην αρχή της προηγούμενης σειράς.

Επαναλαμβάνουμε τη σειρά 2 και σε κάθε σειρά αυξάνονται κατά ένα τα πλαινά πέταλα, έτσι μεγαλώνει το τρίγωνο μας και η εσάρπα μας σιγά σιγά . Ο τρόπος να ελέγξετε αν πλέκετε σωστά το σχέδιο, είναι να βλέπετε την κάτω πλευρά να είναι ίσια , η μύτη του τριγώνου είναι μπροστά επάνω, αυτή η κάτω πλευρά λοιπόν τραβάει και λοξίζει αν δεν κάνουμε ίσο αριθμό πλαινών πετάλων, αμέσως φαίνεται το λάθος μας και τότε.........σνιφ.,... σνιφ..... σνιφ......ξηλώνουμε και πλέκουμε ξανά!!




Δείτε εδώ στη κάτω φωτογραφία , η κάτω πλευρά  του τριγώνου , αυτή προσέχουμε να είναι ίσια, ευθεία.





Να περνάτε καλά , να κάνετε καλές σκέψεις και να διώχνετε τις κακές μακριά!!!